Odrzucenie spadku

14.4. nieW sytuacji, kiedy przyjęcie spadku oznacza pozyskanie wyłącznie długów wobec wierzycieli, ratunkiem może być odrzucenie spadku. Spadkobierca ma na to 6 miesięcy.

Kodeks cywilny (Dz. U. 1964, nr 16, poz. 93 ze zmianami) zawiera zapis, który przewiduje, iż w terminie do 6 miesięcy od śmierci spadkodawcy, bądź od dnia, w którym spadkobiercy dowiedzieli się o swoim tytule powołania do spadku, spadkobierca może odrzucić spadek. Gdyby tego nie zrobił, nabywa spadek wprost, czyli nie tylko majątek, ale i długi zmarłego.

Ustawowego terminu należy bezwzględnie przestrzegać, ponieważ nie ulega on przywróceniu.

Odrzucenia dokonuje się w obecności notariusza. Pobiera on przy tym honorarium w wysokości 50 złotych oraz 23 procent VAT od każdego ze spadkobierców. Należy przy tym pamiętać, że oznacza to świetle prawa, że osoby odrzucające spadek traktowane są tak, jakby nie dożyły chwili śmierci spadkodawcy (kodeks cywilny art. 1020), toteż spadek wraz z długami przechodzi na ich zstępnych, także małoletnie dzieci – art. 932, par. 1 Kodeksu cywilnego (Kc). Niezbędne jest zatem zabezpieczenie i dzieci, i wnuków przed ryzykiem spłacania długów zmarłego i odrzucenie spadku również w ich imieniu. W przypadku dzieci małoletnich trzeba się w pierwszej kolejności zwrócić do sądu rodzinnego (opiekuńczego) o zezwolenie na odrzucenie spadku.

W imieniu małoletnich dzieci rodzic odrzuca spadek w terminie do 6 miesięcy od daty, w której dokonał tego w stosunku do własnej osoby.

Jeżeli spadek z długami zostanie odrzucony przez wszystkich ustawowych spadkobierców, nie będą oni musieli spłacać długów. Obowiązek ten spadnie na wstępnych i dalszą rodzinę zmarłego (rodziców, dziadków, wujostwo, itd.). Aby z kolei i oni nie byli zobowiązani do spłaty zadłużenia wobec wierzycieli, powinni odrzucić spadek. Mają na to znów 6 miesięcy od chwili, gdy zostali poinformowani o odziedziczeniu po spadkobiercy zgodnie z zapisami ustawy.

W momencie, gdy nie zostanie odnaleziony żaden krewny zmarłego, który przejąłby spadek, zostaje on przejęty przez gminę, w której mieszkał do czasu swojej śmierci. Gmina jednak dziedziczy spadek zawsze z dobrodziejstwem inwentarza – zgodnie z art. 935 w zw. Z art. 1023 Kc, czyli nie musi spłacać długów, a jej odpowiedzialność ograniczona jest wyłącznie do stanu czynnego spadku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Udowodnij, że jesteś człowiekiem *